Los naufragios frente a la Vila Joiosa cumplen cien años / Skipsvrakene utenfor Villajoyosa ble senket for hundre siden

“Lo trágico de la guerra es que echa mano de lo mejor del hombre para emplearlo en la peor de las obras humanas: destruir.”
Ralph Waldo Emerson

“La Humanidad camina hacia la barbarie… El 90 % de las víctimas durante la I Guerra Mundial eran soldados. Ya en la Segunda, la mitad fueron civiles. Ahora, el 95 % de las víctimas son civiles.”
Alberto Navarro

La noche del 10 de diciembre de 1917 varias explosiones procedentes del mar despertaron sobresaltados a  los vecinos de la Vila Joiosa , al cabo de un rato el mar se iluminó,  las explosiones  se sucedían mientras el  Owasco, convertido en una antorcha descomunal, se dirigía al fondo del mar, naufragó  en apenas veinticinco minutos. A poca distancia del Owasco, el submarino alemán U-64 echó también a pique el Crathorne.

El Owasco era un buque a vapor de carga y pasaje de 122 metros de eslora, de 4.630 toneladas, bandera de Estados Unidos, cuyo capitán era el Sr. Davison.  Formaba parte de un convoy en ruta de Norfolk (EE.UU.) a Génova (Italia) e iba cargado con 50.000 barriles de gasolina.

El Crathorne, que formaba parte del mismo convoy, era un vapor de carga, de 93 metros de eslora, de 2.752 toneladas, siendo su capitán D. Augusto Buge, de  bandera noruega  y con carga de harina.

ES: Cien años atrás, un barco noruego y estadounidense fue bajado a 3 millas de la playa

NOR: For hundre år siden ble et norsk og amerikansk skip senket 3 sjømil fra stranda

Aunque difiere según las fuentes, de los 94 tripulantes del Owasco se salvaron 85 y de los 22 tripulantes del Crathorne se salvaron 20.

Muchos vileros se agolparon en la playa para contemplar  el terrible espectáculo de la guerra y la destrucción a poco más de 3 millas de la costa. Ya de madrugada varios botes salvavidas con cerca de cien náufragos de ambos buques arribaron a la playa donde fueron atendidos y hospedados  por vecinos y autoridades. Uno de los heridos del Crathorne falleció a causa de las graves quemaduras.

A Benidorm llegó un bote del Crathorne con 6 tripulantes entre los que estaba su capitán Augusto Bugge, que manifiesta su agradecimiento a las autoridades y vecinos que colmaron de atenciones a los náufragos. También llegaron a Benidorm  2 botes con 17 tripulantes del Owasco.

Durante ese día y los siguientes, faluchos y otras embarcaciones  se desplazaron a la zona de los naufragios donde aún encontraron 2 supervivientes del Crathorne y gran cantidad de la carga y pertrechos de los buques siniestrados.

Hoy en día,  para los pescadores de la Vila continúan siendo el “Barco de la farina (Crathorne)” y el “barco de la gasolina (Owasco)”.  Estos dos pecios, hundidos a unos 70 metros de profundidad, son ahora  un buen refugio para grandes congrios y chernas.  Gracias a expertos buceadores del Centro de Buceo Alisub instalados en el Club Náutico de la Vila han quedado desvelados muchos secretos guardados durante tanto tiempo, sus videos y fotografías han sacado a la luz detalles hasta ahora inéditos.

Una pequeña muestra de las noticias en la prensa de la época:

Diario de Alicante número 3181 del  14 de diciembre 1917: “el patrón del laúd de pesca <> ha presentado en la comandancia de marina 240 cajas conteniendo cada una 2 latas de bencina. Dichas cajas fueron recogidas a 10 millas de la costa de Villajoyosa y proceden de uno de los barcos últimamente torpedeados.Periódico El Salmantino número 2244 del 13 Diciembre 1917:   ….infinidad de faluchos descargan artículos que conducían esos y otros buques torpedeados.

La Correspondencia de España, número 21854 del 13 diciembre de 1917: MAS NÁUFRAGOS.- La barca Emilio Recogió dos náufragos noruegos que llevó a Villajoyosa. Añaden que en la rada de Villajoyosa hay infinidad de faluchos descargando harina, bencina, carbón y otros artículos, procedentes del buque hundido….

Fuentes

  • Alisub Centro de Buceo.
  • Patrimonio Subacuático.net

NOR:

“Krigens tragedie er at den bruker det beste i mennesket til å utføre den verste av menneskelige handlinger: ødeleggelse.”

Ralph Waldo Emerson

“Mennesket går mot barbarisme … 90% av ofrene under første verdenskrig var soldater. Allerede i den andre var halvparten sivile. Nå er 95% av ofrene er sivile.”

Alberto Navarro

Natten til 10. desember 1917 våknet skremte beboere av flere eksplosjoner som kom fra havet. Etter en stund lyste havet opp, da båten Owasco eksploderte og ble omgjort til en enorm fakkel. Den gikk til bunns etter knapt femogtyve minutter.

Like i nærheten av Owasco angrep den tyske ubåten U-64 også Crathorne. Owasco var et dampskip fraktskip og passasje på 122 meter i lengde, på 4.630 tonn, med amerikansk flagg og under kaptein Mr. Davison. Den var en del av en konvoi på vei fra Norfolk (USA) til Genova (Italia) og var lastet med 50.000 fat bensin.

Crathorne, som var en del av den samme konvoien, var en dampbåt på 93 meters lengde, veide 2,752 tonn og ble ført av kaptein D. August Buge, under norsk flagg. Den var lastet lastet med mel.

I følge forskjellige kilder, ble det av mannskapet på Owasco 85 reddet 94. Av et mannskap på 22 på Crathorne ble det reddet 20.

Mange vileros samlet seg på stranda for å se den forferdelige synet av krig og ødeleggelse drøye 3 sjømil fra land.

Ved daggry kom flere livbåter med rundt hundre overlevende fra begge skip til Strandgata hvor de ble tatt i mot og innlosjert av familier og myndigheter. En av de skadde av Crathorne døde av alvorlige forbrenninger.

Til Benidorm kom en båt fra Crathorne med seks av mannskapet inkludert kapteinen Augusto Bugge, som uttrykte sin takknemlighet til myndigheter og naboer for den gode behandlingen av de skipbrudne. To båter med 17 besetningsmedlemmer fra Owasco ankom også Benidorm.

I løpet av den dagen og de følgende dagene dro flyttet seilbåter og andre båter til skipsbruddsområdet der de fant 2 overlevende av Crathorne og en stor del av lasten og forsyningene til de senkede skipene.

For fiskerne i Vila, er vrakene fortsatt “Melbåten” (Crathorne) og “Bensinbåten” (Owasco).

De to vrakene, senket ca 70 meter dyp, er nå et godt tilflugtssted for stor kongeål og gruppører (en type skipsvrakfisk).

Takket være spesialdykkere fra Alisub Diving Center som holder til i Club Náutico de la Vila, har mange hemmeligheter nå blitt avdekket, deres videoer og fotografier har fremhevet tidligere upubliserte detaljer.

Nedenfor er et lite utvalg av nyhetene i pressen for tiden:

  • Journal of Alicante Nr. 3181 av 14 desember 1917: “Lute mønster fiske
  • Avisen El Salmantino Nr. 2244 av 13 desember 1917: … .infinidad av dataoverfører faluchos artikler som kjørte de og andre torpedøyskip.
  • Spanias korrespondanse, nummer 21854 13. desember 1917: Flere forlis . – Båten Emilio plukket opp to norske skipbrudne som tok til Villajoyosa. De legger til at i Villajoyosa-bukta er det en uendelighet av seilbåt-lossing av mel, bensin, kull og andre artikler som kommer fra de sunkne skipene ….

Kilder

  • Alisub Dykkesenter
  • Undervannsarv

Påsken 2016 i #Villajoyosa – noe hver eneste dag – her er hva vi tror er det beste

I påsken har hver dag sitt arrangement eller prosesjon. Den enkelte dag har sin plass i Jesu lidelsehistorie, og presenterer forskjellige tablåer dra denne. Her tar vi med noen av de.

Sem santa 2016

Palmesøndag 20.3

10.45 San Antonio Abad: Velsignelse av palmeblad og -grener med etterfølgende prosesjon og messe.

12.00 Parroquia de la Asunción, Velsignelse av palmeblad og -grener. Vi går fra la Cofradía de Jesús Triunfante

Rute: Calle Alicante, Pelayo, stien i elvedalen hvor selve velsignelsen vil skje, Av. Jose M. Esquerdo, C/ Costereta, Mayor, Plaza de Castelar, Plaza de la Iglesia og tilslutt messe i Iglesia de La Asunción

Mandag 21.1

21.30 Start fra la iglesia de la Asunción, prosesjon for Nuestra Señora de La Caridad. I løpet av prosesjonen ber man om de syv smerter til jomfruen og man får også korsang av koret Orfeó de La Vila.

Tirsdag 22.3

Flytting av maleriet av Jesus fra Nasaret fra kirken i La Ermita til kirken La Asuncion.

Rute på ca 3 km: Paralellvei til elva, Calle Relleu, Pianista G Soriano, Juan Carlos I, Pizarro, Colon, Canalejas, Plaza de La Generalitat og Plaza de Castelar (kirkeplassen)

capuchinos

Onsdag 23.3

22.00 Stillhetens prosesjon i mørket med levende lys båret av svartkledde med lange, svarte og spisse hatter

Rute: Vi går fra la Ermita de San Bartolomé (Pati Fosc), C/ Andalucia, Av Benidorm, Calle Barranquet, Colon, Canalejas, PZ de La Generalitat, og Plaza de Castelar (kirkeplassen)

Skjærtorsdag 24.3

Kl. 21 starter en prosesjon “Ecce Homo” som bærer en statue av Kristus. Den går gjennom gatene Camino Viejo de Valencia, Calles, Colón, Canalejas, og over plassene Generalitat og Castelar, de la Iglesia (Kirkeplassen) og til kirken.

Langfredag 25.3

Kl. 20 fra Plaza de la Generalitat starter en prosesjon til minne om den Kristi begravelse. Den går gjennom gatene  Canalejas, Colón, Ciutat de Valéncia, avenida Juan Carlos I, gatene Pizarro, Colón, Canalejas, og over plassene Generalitat og Castelar, de la Iglesia (Kirkeplassen) og til kirken.

Første påskedag 27.3

Mens prosesjonene tidligere i påsken er mørke og sorgfulle, er første påskedags prosesjon lys og glad. Da feires møtet mellom den oppstandne Kristus og Maria ved at to prosesjoner med deres statuer går mot hverandre og møtes.

Én prosesjon starter fra Ermita San Batolomé kl. 11 og en annen fra Kirkeplassen i Gamlebyen kl. 11.15. Den første bærer en kristusstatue og den andre en statue av jomfru Maria. De møtes i krysset mellom Ciutat de Valéncia og Ramón y Cajal.

Fra Kirkeplassen går prosesjonen i Generalitat, Canalejas, Colón og Ciutat de Valéncia.

Gastronomisk byvandring

Idag var vi med en historie-lærer på en byvandring hvor målet var å smake på mat som er typisk for Villajoyosa og laget her eller i provinsen Valencia.

Jeg trodde vi skulle være en stor gruppe, men det var bare to nordmenn som møtte opp ved turistkontoret kl. 11. Vi fikk prøvesmake i en saltmat-butikk og en frukthandel i mathallen. Nydelig spekemat og smakfull lokal frukt!

Lokal fåreost og saltmat

Continuar leyendo “Gastronomisk byvandring”

Serafin Santiago har malt som en helt denne sommeren

Hengende hus i primærfarger
Hengende hus i primærfarger

Jeg traff noen damer fra Son på Kirkeplassen hvor noen fortalte meg de hadde kjøpt bilder av Serafin. De var fascinert av det vi i Norge kaller «Skagen-farger» som Serafin har fra sin Valencia-skole.

På vei tilbake til kontoret så jeg Serafin og «kjøteren» hans sitte på dørterskelen  og vi slo av en prat. På spøk sa han at han ville sette opp et skilt med «bare for nordmenn» i butikken sin. Han var så begeistret for at nordmenn både hentet til avtalt tid – og betalte når de hentet. Det var han slett ikke vant til hos spanjoler.

Serafin hadde malt flere store malerier i sommer – opp til 180 cm lange. Og han hadde flere halvstore som han jobbet med. Alt var solgt og han var svært fornøyd. På kvelden så jeg ham til og med på en bar på stranda!

Jeg tok en liten titt på akvarellene hans, og en uthevet seg med en gang. Du ser den på toppen av artikkelen. Etter kjøpet sa Serafin at tittelen var «Hengende hus i primærfarger» eller «colores primarios». Og at slike farger var spesielt attraktive for de fleste.

Serafin og jeg klager alltid litt til hverandre om verdens elendighet og kroppens jammerlighet.

Jeg spurte ham så om han kunne tenke å gi oss en omvisning og leksjon i Valenciaskolen neste gang bloggens lesere skal til Valencia (antagelig i mai) og det ville han gjerne. For meg ville det være en fantastisk opplevelse! Er det noen av dere som også ville være med?

Første herlige natt i leiligheten i Costera del Mar

Her er utsikten fra balkongen da jeg spiste frokos.
Her er utsikten fra balkongen da jeg spiste frokos.

I høst har jeg tenkt å prøvebo leiligheten Villajoyosa Eiendom har midt i bakken på gata som går ned fra Plaza de Generalitat til stranda. Akkurat nå har den hverken internett eller air-condition, så jeg var ganske så spent da jeg kom i går ettermiddag.

Da jeg reiste fra Norge regnet det og på Espa var det 9 grader.

Jeg kom fra Norge stappfull av smertestillende medisiner og medisiner for å redusere bivirkningene av disse. På tross av alle disse pillene hadde jeg allikevel forferdelige smerter i flyet og måtte stadig vekk bevege meg. Heldigvis hadde jeg en pensjonist som elsket dobbelt bokføring og som hadde jobbet i finansdepartementet ved siden av meg. Det gjorde at jeg imellom glemte smertene…

I leiligheten var alt gjort alt istand og mat handlet inn, så jeg kunne gå rett til sengs. Jeg døste, spiste og leste til mørket kom.

Her er tårnet jeg ser inn i fra stua - fra 1600 tallet?
Her er tårnet jeg ser inn i fra stua – fra 1600 tallet?

Det var knallvarmt men luftig i leiligheten. I løpet av natten måtte jeg ha alle vinduer og dører åpne. Jeg fryktet fluer og mygg, men ikke et eneste udyr dukket opp.

Og så, for første gang på en måned, sov jeg ti timer sammenhengende uten en eneste pille!

Og her er utsikten oppover Costera del Mar fra stuebalkongen.
Og her er utsikten oppover Costera del Mar fra stuebalkongen.

Jeg sitter nå å skriver på bloggen, i kortbukse og t-skjorte, merkelig klar i hodet og litt undrende over at jeg i det hele tatt klarer å skrive. Og undrende over at jeg faktisk gleder meg til å gå på kontoret til Kiko. For ikke å snakke om å drikke kaffe på Kirkeplassen kl. 11!